چه شب زیبائیست

تو مرا میبینی

چه سکوتیست کویر.

تو مرا میشنوی

و چه نغز است سکوت،

وقتی از خاطر ما،

یک سخن میگذرد.

زمستان 90

و به لبخند تو دل میبستم

وقتی از آغوشت،

رخت بر می بستم.

چه شعار عبس و پوچی بود

گذر از طعم لبت.

انقلابیست کبیر

کندن پیرهنت.

و من از لحظۀ پرواز تو پیروز شدم.

آری ای آزادی ،

من هنوز از سر پیچ گذری،

که در آن خون شهیدان وطن می جوشد

به تو دل میبندم.

زمستان 90